მორიგ საბედისწერო სამშაბათს, შალვა რამიშვილმა “სიმართლის დროში” მსახიობ მიშა მესხს “უხერხული” კითხვა დაუსვა: 
“გიფიქრია თუ არა მარინა სალუქვაძესთან სექსზე?”
ამ დროს, ტელევიზიისგან, “რეიტინგისგან”, “თბილისელებისგან” და ქართული პრესის სხვა ფლაგმანებისგან მივიწყებული მარინა სალუქვაძე სავარძელში მოწყენილი იჯდა, მუხლებზე შალის პლედი ჰქონდა გადაფარებული, ქვეშ კი “გრელკა” ამოედო და ძვლებს ითბობდა. ის-ის იყო ჩათვლიმა და ცხვირიდან სათვალე ჩამოუვარდა, რომ უცებ საკუთარი სახელი მეტად შეურაცხმყოფელ კონტექსტში გაიგონა.
…და უცებ მის არსებაში გაიღვიძა “ქართვლის დედამ”, დეიდამ, მამიდამ, ბიცოლამ, ბიცოლას დამ. მოკლედ, შეზანზარდა და გაიბზარა მისი ქართულ-ქალური ღირსება. დილამდე იბზარებოდა, დილას კი გაუტყდა და დარეკა “იმედში”.
შეურყვნელი ტაბუამხსნელი მობუზული ტუჩებით ითხოვდა ბოდიშს. უკომპრომისოდ დაიჟინა ტაბუს დადება მასთან დაკავშირებულ ეროტიულ ფიქრებზე. არადა, რა იცოდა ტაბუამძრობმა, რომ ის გაცილებით ბევრ მამაკაცში აღძრავდა ვნებიან ფიქრებს.
ახლა მარტო მიშა მესხს კი არა, საქართველოს ნომერ მეორე ქართველ მაჩოს(პირველი მარიო ჩიმაროა), ანუ მე მომინდა მარინა სალუქვაძესთან სექსი, შენ არა?
Update: ბლოგის მკითხველთა დაჟინებული თხოვნით ვაქვეყნებ მარინა სალუქვაძის ფოტს 
თამამი და სკანდალური ჟურნალისტებიც ერიდებიან ამას. ზოგისთვის ამ საკითხზე საუბარი არაეთიკურია, ზოგს კი კონტრაქტი უკრძალავს. ჩემი მეგობრები დღესდრეობით სხვადასხვა ქართულ მედიაორგანიზაციაში მუშაობენ და მეტ-ნაკლებად ვიცი, სად რამდენი ანაზღაურებაა. ყველაზე ცუდ დღეში მაესტროსა და ჟურნალ-გაზეთების ჟურნალისტები არიან(რა თქმა უნდა, რედაქტორებისა და პროდიუსერების გამოკლებით). გადასარევი მდგომარეობა არც “დიდ ტელევიზიებშია”. მაგალითად, “რუსთვი 2-ის” დილის ეთერის ერთ-ერთ წამყვანს ერთი თვის მუშაობის სანაცვლოდ მხოლოდ 80(ოთხმოცი) ლარი მისცეს. სასაცილოა, არა? სამარცხვინო რომ არ იყოს!
სჯობს პრობლემებს ყველამ გაუსწოროს თვალი და შესაბამისი დასკვნებიც გამოიტანონ.
ჰაჯიზადეს 2 წლით, ხოლო ემინ აბდულაევს(იგივე მილი) 2,5 წლით თავისუფლების აღკვეთა ხულიგნობისთვის მიუსაჯა.
განაჩენის გამოცხადებისთანავე ბლოგერებმა დარბაზში მყოფ მეგობრებს სოციალურ ქსელებში მათი მხარდამჭერი კამპანიის აგორებისაკენ მოუწოდეს. რამდენიმე წუთში ფეისბუქსა და ტვიტერზე ელვის სისწრაფით გავრცელდა დაპატიმრებული ბლოგერების მხარდამჭერი განცხადებები. გარდა ამისა, მხარდამჭერებმა მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნიდან დაიწყეს საპროტესტო აქციების ორგანიზება. მათ შორის აღმოჩნდნენ ფეისბუქის ქართველი მომხმარებლები. ისინი უახლოეს დღეებში საქართველოში აზერბაიჯანის საელჩოს წინ საპროტესტო აქციის გამართვას აპირებენ.
შეფასებაა და არანაირ სტატისტიკას არ ეყრდნობა. ჩემს გარშემო ამ გადაცემას თითქმის არავინ უყურებს. როგორც მითხრეს, წამყვანსაც დაუწუწუნებია სადღაც, ჩვენთან თამაშის სურვილი ხალხს არ აქვსო.
როცა სტუდენტები ვიყავით, სასწავლო კურსის ფარგლებში გამოვუშვით საზოგადოებრივ-პოლიტიკური ჟურნალი “რაკურსი”, სულ სამი ნომერი. აქედან მხოლოდ მესამე ჰგავდა ჟურნალს. ძალიან ბევრი შეცდომა და ხარვეზი ახლდა ამ გამოცემას. ეს ბუნებრივია, ჩვენ ვსწავლობდით. სულ ბოლოს დიზაინიც “დავამუღამეთ”, შინაარსიც და ფუნქციების განაწილებაც. სწორედ ამ დროს შეწყდა ეს პროექტი.
